Doğanın üreyen anasına...
Bilincini ayaklandıran mumların,
Vergileri okşuyor sivri güdülerini;
Kirsiz tenin, dokunulmaz ve kutsal:
Bulaşıcı hastalığın, bir yasak imge?
Tanrının perdeleri ardına gizlenmiş,
Aklın bekâretini bozmuştu ataların;
Geleceğin unutkan kalesini fethedip,
Derin kirpiğine kuşan sefih renkleri!
Kemeri sisten surlara gerilen ufuk,
Sevginin iffetini sızdırınca aydınlığa;
- Yavaşça oturacaksın olduğun yere.
Issız orman, ayartacak dar patikayı.
Hakkın kanı, sadık kalacak ihtirasa.
Kapkara dudakların, şarap sızdıracak.
Ahmed Halil