Arzu ve gururla yaltaklanan yaşam,
Ey umarsız ruh! Kapılır her zerre,
Hükümler giydiren ihtiras yeline...
Ki zamanın, uzar gider ağır izlenimi;
Dolar zihnin içine uzam, derinliğince:
Bakışların yitmeye mahkûm alaşımları,
İnsanı böyle kaybeder. Huysuzlanır akıl;
Ey benlik, sahip olduğumuz ezeli yokluk!
Düşüncelerden başkası avutmaz hisleri:
İşte! Tatsız ibareler ile edalı duvarların
Tanrısı, iki yönlüdür; anlayış gösterirken
En büyük anlamsızlığı kabul eder hemen!
Ölümün farkına varınca ruhunun gecesi
Aşk, bencilliğiyle tüm hayvanları kusturur.
Ahmed Halil